แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ความรู้ทั่วไป แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ความรู้ทั่วไป แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2556

อาหารที่ไม่ควรรับประทานหลังออกกำลังกาย



อาหารที่ไม่ควรรับประทานหลังออกกำลังกาย
หลังออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรง การกินอาหารบางอย่างตามหลังกลับทำร้ายร่างกายที่เพิ่งออกกำลังกายมา วันนี้เราจึงมีเมนูอาหารต้องห้ามหลังออกกำลังกายมาฝากกันค่ะ

1.เครื่องดื่มบำรุงกำลัง หรือเอเนอร์จี้บาร์
เอเนอร์จี้บาร์ให้พลังงานมากก็จริง แต่ไม่เหมาะจะกินหลังออกกำลังกาย อาจลองกินโยเกิร์ตจะช่วยให้ร่างกายสดชื่นได้ดีกว่า


2. ผักสด
แปลกใจที่เห็นผักสดเข้ามาอยู่กลุ่มนี้ใช่ไหมคะ นั่นเป็นเพราะวิตามินที่มีมากมายในผักสดไม่ช่วยเรียกพลังกลับมากลังออกกำลังกายได้ โปรตีนและคาร์โบไฮเดรตต่างหากค่ะที่ร่างกายกำลังต้องการ


3. ชีส
ชีสเป็นอาหารที่มีไขมันสูงมาก โดยเฉพาะเชดด้าร์ชีส จึงเป็นตัวเลือกอาหารที่ไม่เหมาะหลังเพิ่งออกกำลังกาย เพราะอาหารที่ร่างกายต้องการคือโปรตีน



4.น้ำอัดลม น้ำปั่น และน้ำผลไม้
น้ำอัดลมเป็นสิ่งที่ควรเลี่ยงเสมอ และโดยเฉพาะหลังการออกกำลังกายเพราะมีน้ำตาลสูง ดังนั้น หากกระหายน้ำหลังออกกำลังกายควรดื่มน้ำเปล่าเป็นดีที่สุด

5.ขนมเค็ม ๆ
หลังการเสียเหงื่อจากการออกกำลัง การกินขนมเค็ม ๆ จะทำให้สมดุลที่ร่างกายกำลังดึงกลับคืนเสียไป จริงอยู่ว่าร่างกายต้องการโซเดียมไปทดแทนที่เสียไปกับเหงื่อ แต่เกลือจากขนมรสเค็มนับว่ามากเกินไป


6.ขนมปัง โดนัท แพนเค้ก และพิซซ่า

สำหรับขนมปังนั้นหากต้องรับประทาน แนะนำให้เลือกที่เป็นโฮลเกรนจะดีกว่าขนมปังขาว ยิ่งโดนัทด้วยแล้วมีไขมันเกินมาอีก จึงนับเป็นอาหารควรงด สำหรับส่วนพิซซ่าเป็นอาหารที่ใช้เกลือมากจึงควรหลีกเลี่ยงหลังการเสียเหงื่อไปมาก แต่หากพิซซ่านั้นคุณทำเอง ประกอบด้วยแป้งโฮลเกรน และหน้าพิซซ่าคุณภาพก็รับประทานได้


7.ลูกอม หรือช็อคโกแลต
ด้วยปริมาณน้ำตาลที่สูงเกินไปจึงไม่เหมาะจะรับประทานหลังออกกำลังกายทั้งคู่ แต่หากเป็นดาร์กชอกโกแลต หรือนมชอกโกแลตล่ะก็ ขอสนับสนุน เพราะช่วยฟื้นฟูร่างกายได้


8.ไข่เจียว ไข่ทอด
ยามปกติไข่นับเป็นอาหารที่ดี เหมาะกับการเป็นอาหารหลังออกกำลังกาย แต่เมื่อนำมาทอด น้ำมันที่มากเกินไปไม่ดีกับร่างกายหลังออกกำลังกาย จึงแนะนำให้ต้มจะดีกว่า

9.เฟรนช์ฟรายส์
ไม่บอกทุกท่านก็คงทราบดีว่าเป็นอาหารขยะที่มีไขมันไม่ดีจากน้ำมันที่ทอด และไม่มีโปรตีนให้ร่างกายที่เสียพลังงานไปดูดซึม


10.เบคอนและเนื้อที่ไม่ได้ทำจากเนื้อสด
เบคอนนับเป็นเนื้อตัวร้ายที่มีทั้งไขมันและเกลือสูง ทำให้ย่อยยากขณะที่ร่างกายต้องการโปรตีน และคาร์โบไฮเดรตเพื่อฟื้นฟูกล้ามเนื้อจึงเป็นอาหารที่ควรหลีกเลี่ยงหลังออกกำลังกาย     



ที่มา : หนังสือพิมพ์ASTVผู้จัดการ ภาพจาก Internet

เคล็ดลับวิธีรับมือพฤติกรรมกินยากของลูก



เคล็ดลับวิธีรับมือพฤติกรรมกินยากของลูก

คุณพ่อคุณแม่เตรียมรับมือ 7 พฤติกรรมการกินที่อาจส่งผลต่อการพัฒนาศักยภาพลูกน้อย ต้องเริ่มต้นที่การฝึกพฤติกรรมการกินของลูกให้ถูกต้อง

    พญ.วิมล ลี้วิบูลย์ศิลป์ กุมารแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เผยว่า “พฤติกรรมกินยาก ช่างเลือก” นับเป็นปัญหาที่พบได้ในเด็กทั่วไปและพบบ่อยในเด็กอายุ 1-3 ขวบ ซึ่งหากลูกมี 1 ใน 7 พฤติกรรมการกินดังต่อไปนี้ อันได้แก่ กินแต่ขนม อมข้าว เลือกกิน เขี่ยอาหาร กินน้อย กินช้า กินซ้ำๆ

คุณพ่อคุณแม่ควรต้องเพิ่มความใส่ใจในท่าทีเหล่านี้เป็นพิเศษ แนะนำให้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินของลูกและควรให้การดูแลเรื่องโภชนาการของลูกเป็นพิเศษ เพื่อป้องกันการเกิดปัญหาภาวะโภชนาการไม่สมดุล ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อพัฒนาการ 3 ด้าน อันได้แก่ ความฉลาด, ภูมิคุ้มกัน และการเติบโตของลูกน้อย”

    เคล็ดลับวิธีรับมือพฤติกรรมกินยากของลูก ต้องเริ่มต้นที่การฝึกพฤติกรรมการกินของลูกให้ถูกต้อง ซึ่งคุณพ่อคุณแม่สามารถนำ 7 เทคนิควิธีการแก้ไขพฤติกรรมการกินมาปรับใช้ นั่นก็คือ


1.คุณพ่อคุณแม่ต้องเป็นแบบอย่างที่ดี เด็กๆ มักมีพฤติกรรมเลียนแบบผู้ใหญ่ การนั่งรับประทานอาหารพร้อมลูกน้อยและการเป็นต้นแบบของพฤติกรรมการกินที่ดี อย่างเช่น การกินอาหารที่หลากหลายจะช่วยกระตุ้นให้ลูกอยากทำตาม


2.อย่าเอาของเล่น หรือสิ่งเร้าที่เด็กสนใจมาอยู่ใกล้ระหว่างมื้ออาหาร เป็นธรรมชาติของเด็กที่จะสนใจสิ่งรอบข้าง ดังนั้นควรนำของเล่นหรือสิ่งเร้าออกไปจากมื้ออาหาร เพื่อสร้างบรรยากาศที่เอื้อให้เด็กสนใจอาหารที่อยู่ตรงหน้ามากขึ้น



3.ศิลปะและจินตนาการของคุณแม่เป็นสิ่งสำคัญ การตกแต่งอาหารบนจานให้ดูสวยงาม น่ารักเพื่อดึงดูดความสนใจ หรือมีสีสันหลากหลายมัดใจหนูน้อย เป็นการกระตุ้นให้เด็กสนใจและเพิ่มความอยากอาหาร

4.อย่าให้กินของจุบจิบระหว่างมื้ออาหาร การกินอาหารจุบจิบจะทำให้ลูกกินอาหารที่มีประโยชน์ในมื้อหลักได้น้อยลง คุณแม่ต้องใจแข็งสร้างวินัยให้ลูกน้อยกินเป็นมื้อๆ

5.ซ่อนแอบสิ่งที่เด็กไม่ชอบ ซ่อนอาหารที่มีประโยชน์ แต่ลูกไม่ชอบด้วยการบดละเอียดและใช้เป็นส่วนผสมในเมนูโปรดของเขา

6.ชวนให้ลูกมีส่วนร่วม การเปิดโอกาสให้ลูกได้มีส่วนร่วมในการทำอาหาร เป็นการสร้างความสนใจ และช่วยเพิ่มปริมาณอาหารที่รับประทาน

7.อย่าบังคับ ฝืนใจ และให้ของรางวัลล่อใจกับลูกน้อย การดุและบังคับจะทำให้เกิดบรรยากาศกดดัน ส่งผลให้เด็กเกิดความรู้สึกในแง่ลบต่ออาหาร ที่ถูกต้องคือ คุณพ่อคุณแม่ควรพูดในเชิงบวก เช่น ชื่นชมเมื่อลูกกินอาหารได้ หรือเล่านิทานระหว่างมื้อ เป็นต้น



ที่มา : หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์  ภาพจาก Internet

เตือนกินยาปฏิชีวนะรักษาอาการไอ นอกจากไม่ได้ผลยังแถมให้โทษด้วย


เตือนกินยาปฏิชีวนะรักษาอาการไอ นอกจากไม่ได้ผลยังแถมให้โทษด้วย

วารสารการแพทย์ “แลนเซต” ของอังกฤษ เปิดเผยว่า "การใช้ยาปฏิชีวนะ ไม่อาจจะรักษาอาการไอเรื้อรังเนื่องจากการติดเชื้อในทรวงอกอย่างอ่อนลงได้ เพราะพบจากการศึกษาว่า อาการของคนไข้ไม่ได้กระเตื้องขึ้น หรือดีกว่าพวกที่รักษาด้วยยาหลอกเลย  อย่างไรก็ตาม แพทย์ผู้เชี่ยวชาญบางคนเตือนว่า ในรายที่สงสัยว่ามีอาการโรคปอดบวมมาเกี่ยวพันด้วยก็ควรจะต้องใช้ยาปฏิชีวนะ สุดแต่ความรุนแรงของโรค"

หัวหน้านักวิจัยมหาวิทยาลัยเซาแธมป์ตัน กล่าวแจ้งว่า “จากการใช้ยาปฏิชีวนะรักษาอาการติดเชื้อของระบบทางเดินหายใจที่ไม่เป็นปอดบวม พบว่าไม่เป็นประโยชน์เอาเลย และอาจเป็นภัยด้วยซ้ำ” และเสริมว่า “การให้ยาปฏิชีวนะในช่วงการรักษาขั้นต้น ทั้งที่ไม่ได้ผลมากเกินไป อาจก่อให้เกิดการดื้อยาและอาการข้างเคียงอย่างเช่น ท้องร่วง ผื่นคัน และคลื่นเหียนอาเจียนได้ จากผลการทดลองพบว่า คนไข้ส่วนใหญ่อาการดีขึ้นเอง”



ที่มา : หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ภาพจากInternet

เข้าใจผลข้างเคียง 'คีโม' รักษามะเร็ง



เข้าใจผลข้างเคียง 'คีโม' รักษามะเร็ง

            ความเข้าใจของคนส่วนใหญ่หลังได้เห็นภาพจากละครทีวี เชื่อว่า ผลข้างเคียงจากการได้รับยาเคมีบำบัดเพื่อรักษาโรคมะเร็งนั้น ทำให้ผู้ป่วยทรมาน ผมร่วง กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจริงหรือ และไม่มีทางป้องกันเลยหรือ

เคมีบำบัด หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า คีโม (คีโมเทอราปี : Chemotherapy) คือ การรักษาโรคมะเร็งด้วยยา โดยชนิดและระยะของโรคจะเป็นปัจจัยกำหนดว่า ต้องใช้ยาแค่ชนิดเดียวหรือหลายชนิดรวมกัน การให้เคมีบำบัดก็มีหลายวิธี แตกต่างกันไปตามชนิดโรคและชนิดยา เช่น ใช้กิน ใช้ฉีด เป็นต้น

เมื่อตัวยาเข้าสู่ร่างกาย จะออกฤทธิ์ทำลายเซลล์มะเร็ง และยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็ง แต่อาจมีกระทบต่อเซลล์ปกติที่มีคุณสมบัติในการผลัดเซลล์และแบ่งตัวเร็ว จึงส่งผลให้เกิดผลข้างเคียง

สำหรับผลข้างเคียงจากการใช้ยาเคมีบำบัด มีทั้งอ่อนเพลีย คลื่นไส้ อาเจียน ปวดเมื่อยตามร่างกาย ผมร่วง ติดเชื้อ การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ ภาวะซีดหรือเม็ดเลือดขาวต่ำ เกิดแผลที่เยื่อบุภายในช่องปาก และอาการท้องผูก หรือถ่ายเหลว

ผลข้างเคียงที่กล่าวมานั้นมิได้เกิดกับผู้ป่วยทุกราย ในรายที่มีอาการก็ไม่ได้หมายความว่า ต้องมีอาการข้างต้นทั้งหมด ส่วนความรุนแรงจะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับชนิดของยา ระยะเวลาที่ได้รับ และสภาวะร่างกาย อย่างไรก็ตาม เมื่อยาหมดฤทธิ์อาการข้างเคียงจะค่อยๆ ลดลง และดีขึ้นตามลำดับ

อย่างไรก็ตาม มีผลข้างเคียงหลายอย่างที่ป้องกันกัน โดยแพทย์ผู้รักษาจะพิจารณาให้ยาหรือมาตรการป้องกัน และให้ข้อมูลที่ละเอียดก่อนการให้ยา

ปัจจุบัน มียาเคมีบำบัดกลุ่มใหม่ๆ ที่ให้ผลข้างเคียงค่อนข้างน้อย ประกอบกับยาที่ใช้ในการป้องกันและรักษาผลข้างเคียงที่มีประสิทธิภาพ อาทิ ยารักษาคลื่นไส้อาเจียนจากการได้รับยาเคมีบำบัด ซึ่งมีหลายขนานและสามารถคุมอาการข้างเคียงดังกล่าวได้ดีมาก

เมื่อรู้และเข้าใจเรื่องเคมีบำบัดแล้ว น่าจะช่วยคลายความวิตกกังวลของผู้ป่วยที่ต้องรับยาเคมีบำบัดลงได้ทางหนึ่ง



ที่มา : หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ภาพจาก Internet

พ่อแม่ ควรรักลูกให้ถูกทาง



พ่อแม่ ควรรักลูกให้ถูกทาง

              เด็กทุกคนต้องการความรักเพื่อสร้างความรู้สึกมั่นคงทางจิตใจ พ่อแม่เป็นบุคคลสำคัญที่จะให้ความรักแก่ลูก

             อย่างไรก็ตาม พ่อแม่เองนอกจากต้องให้ความรักกับลูกแล้ว ยังต้องรักลูกให้เป็นเพื่อมิให้ความรักย้อนกลับมาทำร้ายลูก เพราะบ่อยครั้งเราจะเห็นว่าความรักที่พ่อแม่ให้กับลูก กลับสร้างปัญหาพฤติกรรมให้กับลูก เช่น รักอย่างตามใจ มักทำให้ลูกปรับตัวยาก ขาดความอดทน หรือรักอย่างบังคับ คอยจุกจิก บังคับให้ลูกทำตามความต้องการของพ่อแม่ ลูกก็จะเติบโตแบบเก็บกด ไม่กล้าคิดกล้าทำอะไรด้วยตนเอง ขาดความภาคภูมิใจในตนเอง

            ความรักของพ่อแม่ที่มีต่อลูกจึงควรอยู่บนพื้นฐานของเหตุผล ให้โอกาสลูกได้เรียนรู้ ขณะเดียวกันควรสอนให้ลูกรู้จักขอบเขตและระเบียบวินัย เพื่อให้ลูกเติบโตได้อย่างมีคุณภาพ



ขอบคุณที่มา : หนังสือพิมพ์ข่าวสด  ภาพ จาก Internet 

วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

โรคความดันโลหิตต่ำ ภัยร้ายที่ไม่อาจมองข้าม



เป็นที่ทราบกันว่าโรคความดันโลหิตสูงนั้นเป็นอันตรายต่อสุขภาพอย่างยิ่ง จึงทำให้ผู้คนเอาใจใส่และให้ความสำคัญทว่าภัยของโรคความดันโลหิตต่ำนั้นคนทั่วไปมักไม่รู้เท่าทัน เรามักจะพบผู้ป่วยที่มีอาการวิงเวียนหน้ามืด อ่อนเพลีย ไม่สดชื่นแม้ว่านอนหลับและทานอาหารได้ดีตามปกติ อีกทั้งยังเสริมอาหารและวิตามินบำรุงร่างกายอย่างเต็มที่ ส่วนด้านการงานก็ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยและไม่มีความกดดัน ทว่ายังคงรู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรง โดยเฉพาะหลักจากรับประทานอาหารมือกลางวันแล้วจะรู้สึกง่วงซึม เรี่ยวแรงหดหาย นั่งฟุบโต๊ะหาวหวอดๆ จนน้ำหูน้ำตาไหล ไม่มีสมาธิในการทำงานยิ่งไปกว่านั้นอาจมีอาการใจสั่น ขี้หนาว ในขณะที่เพื่อนร่วมงานล้วนคิดว่าอุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศกำลังพอเหมาะแต่ตนเองกลับรู้สึกว่าช่างหนาวเย็นจับใจจนต้องสวมเสื้อคลุมทับ แต่พอไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาลกลับไม่พบความผิดปกติ ซึ่งผู้ป่วยกลุ่มนี้ควรตรวจวัดความดันโลหิตเพราะมีความเป็นไปได้สูงว่าอาการที่เกิดขึ้นจะเป็นผลมาจากความดันโลหิตต่ำ




          อย่างไรถึงเข้าข่ายความดันโลหิตต่ำ...


          โดยทั่วไปในทางการแพทย์ ความดันโลหิตของผู้ใหญ่ที่ต่ำกว่า 90/60 มิลลิเมตรปรอท (MmHg) และความดันโลหิตของผู้สูงอายุที่ต่ำกว่า 100/70 มิลลิเมตรปรอท (MmHg) จะถูกจัดว่าเข้าข่ายความดันโลหิตต่ำ ซึ่งจะพบบ่อยในสตรีที่ร่างกายอ่อนแอ ผู้สูงอายุหรือผู้ที่มีประวัติคนในครอบครัวเป็นความดันโลหิตต่ำ



          ความดันโลหิตต่ำมีชนิดใดบ้าง...

          ความดันโลหิตต่ำแบ่งออกเป็น 2 ชนิดคือ ชนิดเฉียบพลันและชนิดเรื้อรัง โดยความดันโลหิตต่ำชนิดเฉียลพลันหมายถึงว่า ความดันโลหิตต่ำลงอย่างฮวบฮาบจากเกณฑ์ปกติ ซึ่งจะแสดงอาการหลัก ๆ คือ หน้ามืดและช็อคหมดสติ ซึ่งมักจะเกิดขึ้นกับผู้ที่เป็นลมหรือหัวใจล้มเหลว แต่ภาวะความดันโลหิตต่ำที่เราพูดถึงกันโดยทั่วไปนั้นหายถึงความดันโลหิตต่ำชนิดเรื้อรัง ซึ่งแบ่งประเภทได้ดังต่อไปนี้


          1.ความดันโลหิตต่ำที่เป็นมาแต่กำเนิดหรือไม่ทราบสาเหตุ: ส่วนใหญ่พบว่าเกี่ยวข้องกับพันธุกรรมหรือรูปร่างที่อ่อนแอผอมบาง ซึ่งมักจะพบในหญิงสาวรูปร่างผอมเพรียวและผู้สูงอายุ บางรายไม่แสดงอาการเจ็บป่วยใด ๆ แต่ในรายที่เป็นมากอาจจะมีอาการอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ใจสั่น วิงเวียน ศีรษะ ปวดศีรษะหรืออาจจะถึงขั้นเป็นลม โดยเฉพาะในหน้าร้อนที่อุณหภูมิสูงอาการจะยิ่งชัดเจนขึ้น


          2.ความดันโลหิตต่ำจากการเปลี่ยนอิริยาบถ: หมายถึงความดันโลหิตจะลดต่ำลงอย่างรวดเร็วจากการเปลี่ยนท่าทางจากการนอนมาเป็นการนั่งหรือยืนในทันที หรือมีการยืนนาน ๆ ทำให้เลือดไปเลี้ยงสมองไม่พอ ส่งผลให้สมองทำงานผิดปกติจนเกิดอาการเวียนศีรษะ ตาพร่า คลื่นไส้ ใจสั่น ปวดต้นคอ ปวดหลังฯลฯ


          3.ความดันโลหิตต่ำจากการใช้ยาหรือการเจ็บป่วยของร่างกาย: เช่น ต่อมไทรอยด์ทำงานน้อยกว่าปกติ โรคมะเร็ง โรคตับอักเสบ วัณโรค โรคหัวใจรูมาติก ขาดสารอาหารเรื้อรัง ยาลดความดันโลหิต ยากกล่อมประสาท ยาต้านโรคซึมเศร้า เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงใช้ยาความดันมากเกินขนาดเพื่อให้ความดันโลหิตต่ำลงโดยเร็วและลดต่ำลงมากยิ่งขึ้น ก็จะส่งผลให้ความดันโลหิตลดต่ำลงอย่างเฉียบพลันหลังปัสสาวะ เนื่องจากปัสสาวะถูกขับออกไปทำให้ความดันในช่องท้องลดต่อลงอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ปริมาณเลือดที่กลับไปสู่หัวใจลดน้อยลงด้วย ทำให้เกิดอาการเป็นลมเนื่องจากความดันโลหิตต่ำลงอย่างเฉียบพลันซึ่งมักจะเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้สูงอายุตื่นขึ้นมาปัสสาวะกลางดึง



          โรคความดันโลหิตต่ำมีอาการอย่างไร

          ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตต่ำบางรายจะไม่แสดงอาการเจ็บป่วยใด ๆ แต่บางรายจะมีอาการหูอื้อ ปวดศีรษะ ตาลาย ปวดหลังและบั้นเอว มือเท้าเย็น อ่อนเพลีย สมองล้า ขี้หลงขี้ลืม ขาดสมาธิ หรือรู้สึกว่าสมองถูกบีบคั้น ปวดแสบปวดร้อน หรือท้องเดิน ท้องผูก มีแก๊สสะสมในลำไส้ ท้องอืดท้องเฟ้อ อาการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ หรือประจำเดือนมาผิดปกติ ฯลฯ



          อันตรายจากความดันโลหิตต่ำไม่อาจมองข้ามได้

          คนส่วนใหญ่มักจะเข้าใจว่าความดันโลหิตและไขมันในเลือดนั้นเหมือนกันคือยิ่งต่ำยิ่งดี ทว่าแม้จะต่ำก็ต้องมีขีดจำกัด หากความดันโลหิตต่ำเกินไปย่อมส่งผลร้ายต่อร่างกาย ทำให้เลือดไหลเวียนช้าลง เลือดไปหล่อเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกายไม่เพียงพอ ง่ายต่อการเกิดลิ่มเลือดทำให้หลอดเลือดอุดตัน หลอดเลือดฝอยส่วนปลายในร่างกายขาดเลือดไปเลี้ยง รวมท้งเกิดการคั่วของคาร์บอนไดออกไซด์และของเสียจากกระบวนการเมตาบอลิซึมและที่สำคัยคือ อาจจะเกิดผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสมองเนื่องจากขาดออกซิเจนและสารอาหารไปหล่อเลี้ยง ซึ่งจะทำให้ผู้ป่วยรู้สึกเวียนศีรษะ ปวดศีรษะ หน้ามืด ขี้หลงขี้ลืมสมองล้า ไม่มีสมาธิฯลฯ หากไม่มีการบำบัดอย่างทันท่วงทีอาจทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานของร่างกายลดลง ความสามารถในกาองมองเห็นและการได้ยินลดลง อ่อนเพลียซึมเศร้าก่อให้เกิดอาการอัลไซเมอร์ในผู้สูงอายุหรือเป็นตัวเร่งอาการให้หนักขึ้นหรืออาจส่งผลให้หกล้มเนื่องจากเป็นลม ทำให้กระดูกหักได้ อีกทั้งเสี่ยงต่อการเป็นโรคหลอดเลือดสมองตีบตันหรือกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดด้วย



          การแพทย์จีนมีวิธีบำบัดโรคความดันโลหิตต่ำอย่างไร...

          การแทพย์จีนได้จัดโรคความดันโลหิตต่ำให้อยู่ในกลุ่มโรคที่เกิดจากการพร่องลงของพลังซี่และเลือดในร่างกายหรือที่เรียกว่าชี่พร่อง-เลือดพร่องนั่นเอง เลือดกับพลังชี่มีคุณสมบัติต่างกันคือ เลือดเป็นหยินชอบอยู่นิ่งและให้ความชุ่มชื้น ส่วนพลังชี่เนหยางชอบความเคลื่อนไหวและให้ความอบอุ่น ความสัมพันธ์ของเลือดกับพลังชี่แท้ที่จริงแล้วก็คือความสัมพันธ์ของหยิน-หยางในระบบการไหลเวียนของเลือดนั่นเอง


          -เลือดกับพลังชี่ต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน; กระบวนการเกิดและการสร้างเลือดต้องอาศัยพลังชี่และการเคลื่อนไหวของพลังชี่ ถ้าพลังชี่สมบูรณ์ เลือดก็จะสร้างขึ้นมาได้อย่างเพียงพอ และในทางกลับกันพลังชี่ก็ต้องอาศัยเลือดไปหล่อเลี้ยงและให้ความชุ่มชื้น การไหลเวียนของเลือดจะนำพาพลังชี่ไปสู่ทุก ๆ เซลล์ของร่างกาย ถ้าเลือดพร่องลง พลังชี่ก็จะพร่องตามไปด้วย ทำให้ชี่พร่องและเลือดพร่องมักจะเกิดขึ้นร่วมกันอยู่เสมอ 



          -พลังชี่ผลักดันการไหวเวียนของเลือด: เลือดเป็นหยินชอบอยู่นิ่งไม่สามารถไหลเวียนได้เองต้องอาศัยแรงผลักดันจากพลังชี่ จึงกล่าวได้ว่า พลังวิ่งเลือดเดิน พลังนิ่งเลือดหยุด ถ้าพลังชี่พร่องลง เลือดก็จะไหลเวียนช้าลง ทำให้ชี่และเลือดไม่สามารถไหลเวียนไปหล่อเลี้ยงร่างกายอย่างทั่วถึงส่งผลให้เกิดภาวะความดันโลหิตต่ำ อวัยวะต่าง ๆ ได้รับการหล่อเลี้ยงไม่เพียงพอจนเกิดโรคภัยไข้เจ็บได้


          การแพทย์แผนจีนจึงนิยมให้วิธีบำรุงชี่-บำรุงเลือดเพื่อบำบัดภาวะความดันโลหิตต่ำ เมื่อชี่-เลือดในร่างกายสมบูรณ์ขึ้น ความดันโลหิตก็จะค่อย ๆ กลับสู่ภาวะปกติอาการต่าง ๆ ที่เกิดจากโรคความดันโลหิตต่ำก็จะทุเลาลงหรือหายไปในที่สุด



          วิธีการดูแลร่างกายสำหรับผู้ป่วยโรคความดันโลหิตต่ำ


          1.วัดความดัน: หมั่นวัดระดับความดันโลหิตของตนเองอย่างสม่ำเสมอ และใส่ใจกับการเปลี่ยนแปลงของระดับความดันโลหิตในร่างกาย



          2.พักผ่อนให้เพียงพอ:  ความเหน็ดเหนื่อย การนอนหลับไม่เพียงพอต่างก็ยิ่งทำให้ความดันโลหิตต่ำลง ดังนั้น ควรหลีกเลี่ยงการตรากตรำทำงานเกินควร หลีกเลี่ยงการนอนดึก และเวลานอนหลับไม่ควรนอนหนุนหมอนที่ต่ำเกินไป



          3.หลีกเลี่ยงการยืนนาน ๆ หรือเปลี่ยนอิริยาบทอย่างรวดเร็วเกินไป: การเก็บของไม่ควรก้มศีรษะลงโดยตรงแต่ควรทรุดตัวนั่งยอง ๆ ลงก่อน ยามตื่นนอนไม่ควรลุกยืนขึ้นมาในทันทีทันใด แต่ควรรอให้แน่ใจว่าร่างกายเข้าที่เข้าทางแล้วจึงค่อยๆ ลุกขึ้น



          4.ใส่ใจสภาพแวดล้อมและการแต่งกาย: ไม่ควรอยู่ในสภาพแวดล้อมที่อากาศร้อนอบอ้าวนานเกินไป เพราะจะทำให้หลอดเลือดขยายตัว ความดันโลหิตต่ำลง นอกจากนี้การผูกเน็คไทแน่นเกินไป การสวมเสื้อที่มีปกเสื้อสูงหรือคอเสื้อแคบเกินไปอาจจะไปกดทับหลอดเลือดแดงบริเวณต้นคอส่งผลให้ความดันต่ำลงจนหน้ามืดเป็นลมได้



          5.เพิ่มสารอาหารให้เพียงพอ: ผู้ที่มีแนวโน้มเกิดภาวะความดันโลหิตต่ำนั้น หากได้รับสารอาหารไม่เพียงพอจะทำให้ความดันโลหิตยิ่งต่ำลงไปอีก แต่หากเสริมอาหารให้เพียงพอจะช่วยให้ความดันโลหิตเข้าใกล้ระดับปกติมากยิ่งขึ้นอาการที่ไม่พึงประสงค์ต่าง ๆ ก็มีโอกาสที่จะลดลงหรือหายไปได้

          6.ลดการรับปรทานอาหารที่ทำให้ความดันโลหิตต่ำลง: เช่น เชลเลอรี ฟักเขียว ถั่วเขียว มะระ หอมหัวใหญ่ สาหร่ายทะเล หัวไชเท้า เป็นต้น


          7.ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ: การออกกำลังกายทำให้ระบบประสาทเกิดความสมดุล หลอดเลือดหัวใจแข็งแรงทั้งยังรักษาความดันโลหิตต่ำให้ดีขึ้น



          8.เลือกประเภทการออกกำลังอย่างเหมาะสม: ผู้ที่มีภาวะความดันโลหิตต่ำขณะเปลี่ยนอิริยาบท ควรหลีกเลี่ยงการออกกำลังที่ต้องยืนนาน ๆ หรือต้องเปลี่ยนท่าทางบ่อย ๆ ส่วนผู้ที่มีภาวะความดันโลหิตต่ำจากโรคภัยไข้เจ็บในร่างกายก่อนการออกกำลังควรตรวจสอบสมรรถภาพร่างกายก่อนทางที่ดีควรออกกำลังภายใต้คำแนะนำของแพทย์และครูผู้เชี่ยวชาญ



          9.ใช้ยาอย่างระมัดระวัง: หากต้องไปพบแพทย์เนื่องจากอาการเจ็บป่วยใด ๆ ควรแจ้งให้แพทย์ทราบล่วงหน้าว่าตนมีอาการความดันโลหิตต่ำ เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้ยาที่ส่งผลให้ความดันโลหิตลดต่ำลงไปอีก

          

ที่มา : หนังสือพิมพ์คมชัดลึก 

'บุหรี่' สารพัดโรคอันตราย


เผยข้อมูลจาก CDC (Centers of Disease Control and Prevention) ของสหรัฐอเมริกาปี 2543-2547 พบว่าการสูบบุหรี่มีผลต่ออัตราการเสียชีวิตในโรคสำคัญ มะเร็งปอดอันดับหนึ่ง

นพ.เจษฎา มณีชวขจร อายุรแพทย์มะเร็ง รพ.ราชวิถี กรรมการสมาคมมะเร็งวิทยาสมาคมแห่งประเทศไทย และแพทย์จากราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งประเทศไทย ได้ออกมาเผยข้อมูลจาก CDC (Centers of Disease Control and Prevention) ของสหรัฐอเมริกา ว่า เมื่อปี 2543-2547 พบว่าการสูบบุหรี่มีผลต่ออัตราการเสียชีวิตในโรคสำคัญต่างๆ ดังนี้ 1. มะเร็งปอด 29 เปอร์เซ็นต์ 2. มะเร็งชนิดอื่นๆ 8 เปอร์เซ็นต์ 3. หัวใจขาดเลือด 28 เปอร์เซ็นต์ 4. ถุงลมปอดโป่งพอง 21 เปอร์เซ็นต์ 5. สมองขาดเลือด 4 เปอร์เซ็นต์ และโรคอื่นๆ 10 เปอร์เซ็นต์

นอกจากนี้ ยังพบว่ามีสารหลายชนิดในส่วนประกอบของบุหรี่ที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ได้แก่ 1. สารทาร์ หรือน้ำมันดิน เป็นส่วนประกอบสำคัญของใบยาสูบ มีลักษณะเหนียว สีน้ำตาลเข้ม เป็นสารก่อมะเร็ง โดยสารที่เรียกว่า Benzopyrene สารนี้ก่อการระคายเคืองเรื้อรัง ทำให้มีอาการไอ ถุงลมโป่งพอง 2. สารกัมมันตรังสี ในควันบุหรี่มีสารโพโลเนียม–210 ที่ให้รังสีแอลฟา ทำให้เกิดการระคายเคืองเรื้อรัง เป็นสาเหตุของโรคมะเร็งอีกส่วนหนึ่ง และ 3. ยาฆ่าแมลงหรือสารตกค้างในใบยาสูบจากการพ่นสารพิษเพื่อฆ่าแมลง


แม้บุหรี่จะมีไส้กรองด้านท้ายบุหรี่ก่อนสูบเข้าสู่ร่างกาย แต่ก็ไม่สามารถกรองสารพิษเหล่านี้ได้ ในทางตรงกันข้าม การกรองสารเหล่านี้ให้ผ่านเข้าทางเดินหายใจด้วยขนาดเล็กลง จะทำให้เข้าสู่ถุงลมส่วนปลายได้ง่ายและเร็วขึ้น ในระยะหลังจึงพบพยาธิสภาพที่หลอดลมส่วนปลาย หรือถุงลมได้มากขึ้น และมีความรุนแรงของโรคมากขึ้น ไม่เหมือนหลอดลมส่วนต้น ผู้ป่วยมะเร็งปอดส่วนปลาย หรือบริเวณถุงลมปอด มักมาพบแพทย์ช้า

เนื่องจากในช่วงแรกไม่ค่อยมีอาการจนเมื่อเป็นมาก มีอาการเหนื่อยจึงมาพบแพทย์การรักษาด้วยยาเฉพาะจึงทำได้ยาก เนื่องจากผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่แข็งแรงเพียงพอ ในสภาวะนี้ที่จะรับยาเคมีบำบัดหรือรับยาไม่เต็มที่ และผลตอบสนองต่อการรักษาที่ทำให้โรคมีขนาดเล็กลงก็มีไม่ถึงครึ่ง ส่วนใหญ่จะเป็นเพียงคงที่หรือชะลอโรคเท่านั้น



การป้องกันหรือเฝ้าระวังในผู้ป่วยสูบบุหรี่ แม้จะพยายามเอกซเรย์ปอดทุก 6-12 เดือน ก็ไม่สามารถป้องกันได้เต็มที่ เนื่องจากผู้ป่วยส่วนใหญ่มักมีอาการเพียง 1-2 เดือนเท่านั้น การเลี่ยงบุหรี่หรือลดความเสี่ยงน่าจะเป็นคำตอบมากกว่า โดยที่ถ้างดสูบบุหรี่ในวันนี้ จะส่งผลให้อุบัติการณ์การเกิดโรคมะเร็งปอดลดลงเท่าคนไม่สูบบุหรี่ในอีก 5-10 ปีข้างหน้า และโรคมะเร็งปอดส่วนใหญ่มักเป็นในอายุ 50-60 ปี ดังนั้น ท่านหรือคนใกล้ชิดท่านจึงไม่ควรรอที่จะงดสูบบุหรี่

สำหรับสถิติในประเทศไทย จากการสำรวจในปี 2544 พบว่ามีผู้สูบบุหรี่เป็นประจำจำนวน 10.6 ล้านคน หรือร้อยละ 20.6 ของประชากรที่มีอายุมากกว่า 11 ปี  แม้ปัจจุบันจะมีกฎหมายห้ามสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ มีการจำกัดอายุผู้ซื้อบุหรี่ มีการปกปิดเลี่ยงการโฆษณาสินค้าบุหรี่ทั้งในจุดจำหน่ายและผ่านสื่อ รวมถึงการแสดงคำเตือนหน้าซองบุหรี่ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ทำให้ผู้สูบบุหรี่ลดปริมาณได้มากนัก เนื่องมาจากการไม่เอาจริงจังในการบังคับใช้กฎหมายของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมถึงประชาชนทั่วไปมักละเลยในการแจ้งผู้เกี่ยวข้องให้ทำหน้าที่ จึงได้รับผลกระทบเช่นเดียวกับผู้สูบบุหรี่ (passive smoker)

เมื่อเกิดผลกระทบจากพิษภัยบุหรี่ ท่านที่มีคนใกล้ชิดเป็นโรคเหล่านี้ ได้แก่ มะเร็งปอด, ถุงลมโป่งพอง, หัวใจขาดเลือด เป็นต้น คงทราบดีว่าต้องมีภาระที่จะต้องดูแลผู้ป่วยเหล่านี้มากเพียงใด รวมทั้งมีภาระค่าใช้จ่ายสูง โดยเฉพาะในโรคมะเร็งที่รักษาไม่หายขาด ได้แต่บรรเทาอาการ ถ้าผู้ป่วยเหล่านี้เป็นกำลังสำคัญเป็นเสาหลักของครอบครัว ก็เท่ากับทำให้ครอบครัวเหล่านั้นเดือดร้อนและเป็นภาระต่อสังคมรวมถึงประเทศชาติ

เนื่องในโอกาสวันที่ 31 พ.ค.ของทุกปี ซึ่งเป็นวันงดสูบบุหรี่โลก เราจึงควรเลือกเป็นจุดเริ่มต้นของความพยายามเลิกสูบบุหรี่ อย่างน้อยก็คนใกล้ตัวหรือตนเอง เพื่อนสนิท ผู้ร่วมงาน รวมถึงผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือที่ยังสูบบุหรี่อยู่ สำหรับบุคคลทั่วไปก็ควรทำหน้าที่แจ้งเตือนผู้สูบบุหรี่ หรือผู้เกี่ยวข้องที่ทำหน้าที่ควบคุมกฎหมายให้ปฏิบัติหน้าที่อย่างจริงจัง ส่วนหน่วยงานภาครัฐก็น่าจะทำให้บุหรี่ซื้อหาได้ยากขึ้น หรือจัดอยู่หมวดสินค้าควบคุม ที่อาจเสพติดได้ เช่น ยานอนหลับ ซึ่งไม่อาจซื้อได้ในสถานที่ทั่วไป รวมทั้งเข้มงวดกวดขันการจำหน่ายบุหรี่ ทั้งที่ถูกและผิดกฎหมาย ซึ่งเรามักพบในตลาดทั่วไปหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็นบุหรี่ต่างประเทศหรือบุหรี่ในประเทศที่ขายทั้งใบยาและเครื่องมวนบุหรี่เอง

นอกจากนี้ หน่วยงานรัฐยังควรส่งเสริมการเลิกบุหรี่โดยตั้งเป็นศูนย์บำบัด เช่นเดียวกับยาเสพติดโดยใช้งบประมาณไม่น้อยกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ จากภาษีบุหรี่ที่ได้รับมาดีกว่านำเงินนี้ไปใช้ในวัตถุประสงค์อื่นๆ ซึ่งจะช่วยประหยัดงบประมาณโดยรวมของประเทศ และได้กำลังสำคัญของชาติกลับคืนมา





ที่มา : หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และ webสสส.




สารพิษในควันบุหรี่...




“บุหรี่” จัดเป็นยาเสพติดประเภทหนึ่งที่ให้โทษแก่ผู้เสพอย่างมากมาย เชื่อหรือไม่ว่า ในบุหรี่ 1 มวน เมื่อเกิดการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ของเชื้อเพลิงต่างๆ และจากการสูบบุหรี่ จะทำให้เกิดสารเคมีต่างๆ มากกว่า 7,000 ชนิด ในจำนวนนี้เป็นสารพิษที่ก่อมะเร็งได้มากถึง 70 ชนิดเลยทีเดียว

ที่มา : เครือข่ายวิชาชีพสุขภาพเพื่อสังคมไทยปลอดบุหรี่

วันงดสูบบุหรี่โลก




       วันงดสูบบุหรี่โลก (อังกฤษ: World No Tobacco Day)                              ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ของทุกปี เริ่มจัดครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1988 
        โดยองค์การอนามัยโลก เพื่อให้เห็นอันตรายของบุหรี่ต่อสุขภาพ ของผู้สูบบุหรี่และผู้ไม่สูบบุหรี่แต่ได้รับควันบุหรี่ การจัดงานวันงดสูบบุหรี่โลกก็เพื่อกระตุ้นให้ผู้สูบบุหรี่เลิกสูบ และให้รัฐบาลชุมชนและประชากรโลก ตระหนักถึงความสำคัญและเข้าร่วมกิจกรรม


ข้อมูลจากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

วันพุธที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

กระเพาะปัสสาวะอักเสบในผู้หญิงเป็นอย่างไร?




         ผู้ที่เป็นโรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบ มักจะมีอาการปวดปัสสาวะบ่อยแบบกะปริดกะปรอย ปัสสาวะมีกลิ่นเหม็น สีขุ่น หรือมีเลือดปนด้วย ซึ่งอาการจะเกิดขึ้นหลังอั้นปัสสาวะนาน

         โดยคนปกติกระเพาะปัสสาวะจะสามารถกักเก็บปัสสาวะได้ 300 - 350 ซี.ซี. จากนั้นผนังกล้ามเนื้อของกระเพาะปัสสาวะจะบีบตัวผ่านทางหลอดปัสสาวะ และขับออกภายนอกในเวลาไม่เกิน 30 วินาที ซึ่งในแต่ละวันจะปัสสาวะ 3 - 5 ครั้ง โดยไม่มีอาการปวดหรือแสบบริเวณหลอดปัสสาวะ

ส่วนผู้ที่มีอาการปวดปัสสาวะเกินวันละ 5 ครั้ง ซึ่งไม่ได้เกิดจากกระเพาะปัสสาวะอักเสบจากการติดเชื้อ ก็อาจเกิดจากสาเหตุอื่นได้ เช่น กระเพาะปัสสาวะเล็ก ไม่สามารถกักเก็บปัสสาวะได้นาน ทำให้ปวดปัสสาวะบ่อย บางรายอาจปัสสาวะทุก 1 หรือ 2 ชั่วโมง และต้องลุกขึ้นมาปัสสาวะตอนดึกมากกว่า 2 ครั้งในแต่ละคืน

 ในผู้ป่วยบางราย มีกระเพาะปัสสาวะขนาดเล็กและไม่สามารถขยายตัวได้ เพราะถูกฉายแสงรักษามะเร็งปากมดลูก บางรายเกิดจากการขยายตัวของผนังกระเพาะปัสสาวะชั้นกล้ามเนื้อ ทำให้เก็บปัสสาวะได้ไม่มาก หรือมีเนื้องอกขนาดใหญ่ในมดลูก และในหญิงตั้งครรภ์ที่มดลูกไปกดกระเพาะปัสสาวะ และยังเกิดจากการได้รับยาขับปัสสาวะในผู้ป่วยที่ได้เข้ารับการรักษาโรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง เบาหวาน สาเหตุเหล่านี้ก็ทำให้ปัสสาวะบ่อยกว่าปกติได้เช่นกัน

นอกจากนี้บางรายที่ปัสสาวะบ่อย อาจเกิดจากความผิดปกติของระบบประสาทที่ควบคุมการทำงานของกระเพาะปัสสาวะ ซึ่งภาวะเช่นนี้จำเป็นต้องตรวจด้วยเครื่องตรวจการบีบตัวของกล้ามเนื้อกระเพาะปัสสาวะ เพื่อจะได้ทราบสาเหตุและรับการรักษาที่ถูกต้องเหมาะสมต่อไป

รวมความว่า ความผิดปกติของการขับถ่ายปัสสาวะ เกิดได้จากหลายสาเหตุ การดูแลตนเองเบื้องต้น ต้องไม่กลั้นปัสสาวะนานเกิน 6 ชั่วโมง และถ้ากระเพาะปัสสาวะอักเสบจากการติดเชื้อ ให้ดื่มน้ำมาก ๆ เพื่อขับเชื้อโรคออกจากร่างกายโดยเร็ว และยังช่วยลดอาการปวดแสบปวดร้อนเวลาปัสสาวะได้ด้วย


ที่มา : หนังสือ ASTV ผู้จัดการ โดย อ.นพ.ภควัฒน์ ระมาตร์

วันเสาร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

วิธีเตรียมตัวก่อนไปบริจาคโลหิต การบริจาคเลือดที่สภากาชาดไทย



วิธีเตรียมตัวก่อนไปบริจาคโลหิต การบริจาคเลือดที่สภากาชาดไทย

คุณสมบัติผู้บริจาคโลหิต
1. มีน้ำหนัก 45 กิโลกรัมขึ้นไป
2. อายุระหว่าง 17 ปี ถึง 60 ปีบริบูรณ์ (ถ้าเป็นผู้บริจาคครั้งแรกต้องอายุไม่เกิน 55 ปี)
3. มีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ไม่มีโรคประจำตัว ไม่อยู่ระหว่างไม่สบายหรือรับประทานยาใดๆ
4. ไม่มีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ หรือติดยาเสพติด
5. สตรีไม่อยู่ในระหว่างมีประจำเดือน ตั้งครรภ์หรือ ให้นมบุตร และไม่มีการคลอดบุตรหรือแท้งบุตรภายใน 6 เดือนที่ผ่านมา

การเตรียมตัวก่อนบริจาคโลหิต
1.    นอนหลับให้เพียงพออย่างน้อย 6 ชั่วโมงต่อเนื่อง ในเวลาปกติคืนก่อนวันบริจาค
2.    รับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กสูง และยาธาตุเหล็กเพิ่ม
3.    รับประทานอาหารมื้อหลักก่อนมาบริจาคโลหิต หลีกเลี่ยงอาหารที่มีไขมันสูง เนื่องจากจะทำให้สีของพลาสมาผิดปกติเป็นสีขาวขุ่น ไม่สามารถนำไปใช้ได้
4.    ดื่มน้ำ 3-4 แก้ว และเครื่องดื่มเหลวเพิ่ม เช่น น้ำผลไม้ นม น้ำหวาน เพื่อเพิ่มปริมาณโลหิตในร่างกาย จะช่วยป้องกันอาการแทรกซ้อน เช่น มึนงง อ่อนเพลีย หรือวิงเวียนศีรษะภายหลังบริจาคโลหิต หลีกเลี่ยงชา กาแฟ หรือเครื่องดื่มที่มีคาเฟอีน
5.    งดเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ อย่างน้อย 24 ชั่วโมงก่อนบริจาค
6.    งดสูบบุหรี่ ก่อนและหลังบริจาคโลหิต 1 ชั่วโมง เพื่อให้ปอดฟอกโลหิตได้ดี

ขณะบริจาคโลหิต

1.    สวมใส่เสื้อผ้าที่แขนเสื้อไม่คับเกินไป สามารถดึงขึ้นเหนือข้อศอกได้อย่างน้อย 3 นิ้ว
2.    เลือกแขนข้างที่เส้นโลหิตดำใหญ่ชัดเจน ที่สามารถให้โลหิตไหลลงถุงได้ดี ผิวหนังบริเวณที่จะให้เจาะ ไม่มีผื่นคัน หรือรอยเขียวช้ำ ถ้าแพ้ยาทาฆ่าเชื้อ เช่น แอลกอฮอล์ ให้แจ้งเจ้าหน้าที่ทราบล่วงหน้า
3.    ทำตัวตามสบาย อย่ากลัว หรือวิตกกังวล
4.    ไม่ควรเคี้ยวหมากฝรั่ง หรืออมลูกอมขณะบริจาคโลหิต
5.    ขณะบริจาคควรบีบลูกยางอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้โลหิตไหลได้สะดวก หากมีอาการผิดปกติ เช่น ใจสั่น วิงเวียน มีอาการคล้ายจะเป็นลม อาการชา อาการเจ็บที่ผิดปกติ ต้องรีบแจ้งให้พยาบาลหรือเจ้าหน้าที่ในบริเวณนั้นทราบทันที
6.    หลังบริจาคโลหิตเสร็จเรียบร้อย ห้ามลุกทันที ให้นอนพักสักครู่จนกระทั่งรู้สึกสบายดี จึงลุกไปดื่มน้ำ และรับประทานอาหารว่างที่จัดไว้รับรอง

หลังบริจาคโลหิต
1.    ดื่มน้ำมากกว่าปกติ เป็นเวลา 1-2 วัน
2.    หลีกเลี่ยงการทำซาวน่า หรือออกกำลังกายที่ต้องเสียเหงื่อมากๆ งดใช้กำลังแขนข้างที่เจาะ รวมถึงการหิ้วของหนักๆ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ภายหลังการบริจาคโลหิต
3.    ถ้ามีอาการเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลม หรือรู้สึกผิดปกติ ให้รีบนั่งก้มศีรษะต่ำระหว่างเข่า หรือนอนราบยกเท้าสูงจนกระทั่งมีอาการปกติจึงลุกขึ้น และเดินทางกลับ ป้องกันอุบัติเหตุจากการล้ม
4.    ถ้ามีโลหิตซึมออกมาจากรอยผ้าปิดแผล อย่าตกใจ ให้ใช้นิ้วมืออีกด้านหนึ่งกดลงบนผ้าก๊อส กดให้แน่นและยกแขนสูงไว้ประมาณ 3-5 นาที หากยังไม่หยุดซึมให้กลับมายังสถานที่บริจาคโลหิตเพื่อพบแพทย์หรือพยาบาล
5.    ผู้บริจาคโลหิตที่ทำงานปีนป่ายที่สูง หรือทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักรกล ควรหยุดพัก 1 วัน

6.    รับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กสูง และยาธาตุเหล็กที่ได้รับวันละอย่างน้อย 1 เม็ด จนหมด เพื่อป้องกันการขาดธาตุเหล็ก

ขั้นตอนบริจาคโลหิต
ขั้นตอนที่ 1 กรอกแบบฟอร์มผู้บริจาคโลหิต
*ควรให้ข้อมูลตรงตามความเป็นจริงของผู้บริจาค จะทำให้ได้โลหิตที่มีคุณภาพ ปลอดภัย ลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นทั้งต่อตัวผู้บริจาคเอง และตัวผู้ป่วย รวมทั้งเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในการรับบริจาคโลหิต
ขั้นตอนที่ 2 ตรวจร่างกาย วัดความดันโลหิต และความเข้มโลหิต
*บุคลากรทางการแพทย์ จะสอบถามประวัติผู้บริจาคเพิ่มเติม เพื่อวินิจฉัยเบื้องต้นว่าท่าน มีสุขภาพพร้อมที่จะบริจาคโลหิตหรือไม่ โปรดอย่าปิดบังข้อมูลเรื่องสุขภาพ หรือเขินอายที่ จะตอบคำถาม
ขั้นตอนที่ 3 ลงทะเบียนรับหมายเลขถุงบรรจุโลหิต ที่เคาน์เตอร์ทะเบียน
ขั้นตอนที่ 4 บริจาคโลหิต ที่ชั้น 2
ขั้นตอนที่ 5 พักรับประทานอาหารว่าง / เครื่องดื่ม
*หลังบริจาคโลหิตจำเป็นต้องดื่มเครื่องดื่มที่เจ้าหน้าที่จัดไว้บริการให้ และนั่งพักสักระยะหนึ่ง เพื่อให้ร่างกายได้ปรับสภาพน้ำในร่างกาย เมื่อปกติดีแล้วจึงเดินทางกลับ

ที่มา Guru Sanook

ทำอย่างไรเมื่อติดเชื้อที่ระบบทางเดินหายใจ ช่วงฤดูฝนและฤดูหนาว



ทำอย่างไรเมื่อติดเชื้อที่ระบบทางเดินหายใจ ช่วงฤดูฝนและฤดูหนาว

โรคติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ เป็นโรคที่พบบ่อย โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนหรือฤดูหนาว หากปฏิบัติตนอย่างถูกต้องเหมาะสมแล้ว นอกจากจะทำให้อาการต่างๆ ดีขึ้นเร็ว ยังสามารถป้องกันไม่ให้การติดเชื้อนั้นลามออกไปหรือมีผลแทรกซ้อนด้วย

ข้อควรปฏิบัติสำหรับผู้ติดเชื้อระบบทางเดินหายใจ

1.    ถ้าท่านมีอาการคัดจมูก น้ำมูกไหล ควรหลีกเลี่ยงการสัมผัสอากาศจากเครื่องปรับอากาศหรือพัดลมโดยตรง เนื่องจากอากาศที่เย็นจะทำให้ร่างกายอ่อนแอ ภูมิต้านทานลดลง ทำให้ง่ายต่อการติดเชื้อและยังกระตุ้นเยื่อบุจมูกให้อักเสบมากขึ้น
2.    ถ้าท่านมีอาการเจ็บคอ หรือระคายคอร่วมด้วย ควรรับประทานอาหารอ่อนๆ หลีกเลี่ยงอาหารที่มีรสเผ็ด หรือจัด และการสูบบุหรี่ หรือดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ รวมทั้งพยายามทำความสะอาดคอบ่อย ๆ โดยเฉพาะหลังรับประทานอาหาร เพื่อป้องกันเศษอาหารไม่ให้ตกค้างในช่องปากและลำคอ ซึ่งอาจทำให้คออักเสบมากขึ้นได้
3.    ถ้าท่านมีอาการไอ ควรหลีกเลี่ยงอากาศเย็น การรับประทานไอศกรีม ดื่ม หรืออาบน้ำเย็น รวมทั้งควรปิดปาก และจมูกเวลาไอ หรือจามด้วยผ้าเช็ดหน้า
4.    ถ้ามีอาการเสียงแหบแห้ง ควรลดการใช้เสียงชั่วคราว ไม่ควรตะเบ็งเสียง หรือตะโกน
5.    หาสาเหตุการติดเชื้อระบบทางเดินหายใจและหลีกเลี่ยง เพื่อป้องกันไม่ให้โรคลุกลามหรือเป็นซ้ำ สาเหตุที่พบบ่อยคือ ร่างกายมีภูมิต้านทานน้อยลง อาจเกิดจากความเครียด นอนหลับพักผ่อนไม่เพียงพอหรือสัมผัสอากาศที่เย็นจัด หรือตากฝน ร่างกายไม่ได้รับความอบอุ่นเพียงพอ หรือมีคนรอบข้างที่แพร่เชื้อให้

6.    งดสูบหรือหลีกเลี่ยงควันบุหรี่ และงดการว่ายน้ำหรือดำน้ำ เพราะอาจได้รับเชื้อโรคเข้าสู่ระบบทางเดินหายใจได้อีก
7.    ควรพบทันตแพทย์ เพื่อตรวจฟันทุก 6 เดือน เนื่องจากการมีสุขภาพฟันที่ไม่ดี อาจเป็นแหล่งสะสมของเชื้อโรคในช่องปาก ทำให้มีการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจบ่อย หรือเป็นๆ หายๆ
8.    ควรดูแลสุขภาพให้แข็งแรง รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ครบ 5 หมู่ รวมทั้งผักและผลไม้ หลีกเลี่ยงการอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่แออัด เช่น มีฝุ่นละออง ควัน สารเคมี มลพิษ และที่อากาศเย็นจัดหรือมีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างรวดเร็ว และอยู่ในที่อากาศถ่ายเทสะดวก ออกกำลังกายให้สม่ำเสมอทุกวัน หรือเล่นกีฬาเป็นประจำ ให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายและนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ อย่าอดนอน ดื่มน้ำอุ่นบ่อยๆ ที่สำคัญพยายามอยู่ห่างจากผู้ป่วย

และเมื่ออาการดีขึ้นแล้วหลังการรักษา ควรปฏิบัติตัวตามคำแนะนำข้างต้นต่ออีกอย่างน้อย 1 สัปดาห์ เพื่อไม่ให้กลับเป็นซ้ำอีก

ที่มา หนังสือพิมพ์ ASTV ผู้จัดการ
โดย รศ.นพ.ปารยะ อาศนะเสน ภาควิชาโสต นาสิก ลาริงซ์วิทยา